Zabytkowy dwór, w którym mieści się Klinika, położony jest niemalże centralnie w wiekowym parku. Obszar ten utworzony został na dwóch usypanych tarasach ziemnych, przeciętych wąwozem, nad którym znajduje się drewniany mostek łączący obie części parku.
Szatę rośliną parku stanowią 3 grupy roślin:
- Najstarsza pochodząca prawdopodobnie z początku XIX wieku, do której zaliczone są takie gatunki drzew liściastych jak: lipy, kasztany, jesiony, klony i wiązy. Najcenniejszym skarbem przyrody pochodzącym z tego okresu jest około dwustuletnia Aleja Lipowa.
- Druga grupa roślin parkowych pochodzi z lat 20-30-stych XX wieku. Są to pozostałości po dawnym parku projektowanym przez Stefana Celichowskiego. Przeważają tutaj drzewa liściaste oraz nieliczne świerki i sosny. Drzewa z tego okresu występują w formie szpalerów i soliterów.
- Trzecia grupa to nasadzenia powojenne lub samosiewy. Wśród drzewostanu młodego króluje topola, lipa i wiąz.
Wschodnia część parku schodzi do doliny rzeki Rawki i graniczy bezpośrednio z Bolimowskim Parkiem Krajobrazowym.
Od strony północnej park przylega bezpośrednio do terenów Kwiaciarskiego Zakładu Doświadczalnego, w którym na ponad 100 hektarach prowadzona jest uprawa roślin ozdobnych (około 600 000 gatunków).
Ta wyjątkowa lokalizacja blisko 12 hektarowego terenu sprawia, że z dala od miejskiego zgiełku, pośpiechu i zdobyczy cywilizacji można obserwować wschody i zachody słońca, w dzień cieszyć się spokojem mruczących drzew, a w nocy obserwować gwiaździste niebo.
W tym uroczym miejscu można chłonąć woń powietrza, poczuć spokój i odnaleźć ciszę.
Cisza pozwala znaleźć i usłyszeć siebie,
swoje potrzeby i marzenia, swoją siłę i wiarę,
Cisza to czas obcowania z przyrodą,
Cisza czai się na łąkach, ukrywa za drzewami w lasach,
szumią nią wody niesione przez rzekę,
Cisza jest w trakcie trwania wschodów i zachodów słońca, Cisza jest w kolekcjonowaniu wspomnień i w ulotnych chwilach,
Ciszą mruczą historie wypełniające mury starych domów.